Help mijn vriendin danst beter!

Tien jaar is ze en alles maar dan ook alles lukt Evita heel gemakkelijk. Haar vriendinnetje Madeleine heeft precies hetzelfde. Met tien jaar waren beide meiden volgroeid in hun kind zijn. Geweldig om te zien. Beiden zijn lid van een dansschool waar ze bij de starselectie dansen. Ze hebben een geweldige dansdocente die alles uit hen weet te halen. De meiden hebben op en top plezier. Alles lijkt vanzelf te gaan. Ze winnen met hun ploeg voortdurend. Meiden uit andere groepen zijn wel een beetje jaloers op het succes van de starselectie.

Maar na een paar jaar, de meiden zijn twaalf jaar, gebeurt er iets vreemds.  Evita begint wat moeite te krijgen met het hoge niveau waarop ze dansen. Ze begrijpt niet hoe het kan en doet nog meer haar best en traint thuis ook nog eens extra. Maar wat ze ook doet, de flow is weg. Ze is er steeds erg verdrietig over, vooral omdat Madeleine niet alleen haar niveau houdt maar ook nog eens beter wordt. Op de wedstrijden halen ze niet meer eerste plekken maar zakken ze wat weg in het klassement. Met Evita zijn er nog drie meiden met wie het wat minder gaat. Hierdoor komt er wat geroezemoes in de groep. De meiden verwijten het elkaar wat en de goede sfeer lijkt weg te zakken. Tot overmaat van ramp was hun vaste dansdocente Maartje er ook nog een poosje tussenuit geweest in verband met een wereldreis  die ze gemaakt had, maar gelukkig neemt ze de lessen weer over.

In een oogopslag ziet Maartje wat er aan de hand is en ze gaat in gesprek met de meiden.  “Hoe goed gaat het dansen de laatste tijd?”

De verhalen komen meteen los. De meiden vertellen dat er strijd is ontstaan en het niet zo lekker loopt. Het is net of alles minder gaat en het lijkt of Evita en een aantal andere meiden minder presteren dan ze gewend waren, terwijl Madeleine vooruit is gegaan.

Maartje glimlacht en vertelt de meiden dat het logisch is wat er gebeurd. Ze vraagt:” Wat zien jullie op dit ogenblik voor verschil tussen Madeleine en Evita?” Het blijft stil en de meiden kijken Maartje vol verwachting aan. “Kijk Evita is hard gegroeid de laatste  maanden en maakt momenteel nogal een groeispurt door, terwijl Madeleine veel minder snel gegroeid is. Hierdoor is haar zwaartepunt in het lijf veranderd terwijl de dansen die in het geheugen van haar hoofd en lijf zitten uitgaan van een lagere zwaartepunt. Haar ogen zitten nu ook letterlijk hoger waardoor ze haar omgeving anders waarneemt. Haar ogen vertellen haar brein waar haar lichaam zich bevindt ten opzichte van de horizon. Samen geven de ogen en het evenwichtsorgaan aan het brein door of je wel of niet goed staat en hoe je beweegt. Denk maar eens terug aan je kleuterschool, die ziet er nu veel kleiner uit dan jij je herinnert. Met een moeilijk woord noemen we dit proprioceptie. In de puberteit gebeurt het vaak dat de motoriek een paar jaar wat van slag is. Zodra je uitgegroeid bent kom je terug op niveau en kun je weer door ontwikkelen. Ik ga de groep daarom splitsen, zodat de langzame groeiers die geen last van een groeispurt hebben door kunnen gaan op het niveau waarop we nu werken en voor de groeiers maken we een aparte groep met extra motorische oefeningen. Over een paar jaar kunnen jullie weer bij elkaar komen. Dit is precies ook het verschil tussen vroegbloeiers en laatbloeiers. Er zijn mensen die hun top voor hun twintigste bereiken en anderen tussen hun vijfentwintigste en dertigste. Leuk he al die verschillen.?”

De meiden kijken elkaar aan, halen opgelucht adem en spontaan knuffelen ze elkaar. Dan barsten de verhalen van herkenning los.

Maartje glimlacht en is blij met haar meiden.

Advertenties