You are currently browsing the tag archive for the ‘assertief’ tag.

Ze is een zeer gewetensvolle vrouw die altijd haar uiterste best doet de ander ter wille te zijn. Ze is lang en heeft een donkere oogopslag. Haar energie is zacht en een tikje dromerig. Jaren heeft ze gewerkt als P&O adviseur. Een half jaar terug is ze ontslagen. Ze voldeed niet meer aan het nieuwe profiel. De nieuwe P&O medewerkers dienen assertief en proactief te zijn. Haar grootste gebrek was haar dienstbaarheid en haar hulpvaardigheid.

Ze mocht iemand kiezen om haar te helpen een nieuwe baan te zoeken en het verdriet te verwerken. Zo kwam ze bij mij terecht.

Ze vertelt me dat ze te lief is en grenzen wil leren stellen en assertiever worden. “Hoezo te lief?” vraag ik, “wat is er dan mis met lief zijn?”“Volgens mijn manager geef ik mensen te gemakkelijk hun zin en houden ze daardoor geen rekening met mij en de belangen van ons bedrijf.  Hij vindt dat ik hierdoor niet geschikt ben voor P&O werk en ik denk dat hij misschien wel gelijk heeft. Ik moet assertiever worden.”

We gaan aan de slag en onderzoeken haar leervraag. Uiteindelijk komen we er achter dat ze, ongeacht welke baan ze heeft, weer dienstbaar en hulpvaardig zal en wil zijn. Dit zijn haar kwaliteiten en het is belangrijk voor haar dat ze die kan inzetten.

Uit ons gesprek blijkt dat als iemand emotioneel  of dominant overkomt, ze als beschermingsmechanisme in gedachten een soort kamertje creëert waar ze heen kan vluchten. Ze houdt van harmonie en bij disharmonie is dat haar uitweg.  Dit kamertje is stevig begrensd met sterke muren en voelt veilig aan. Het lijkt dan of ze er niet meer is, zodat de mensen om haar heen minder rekening met haar houden. Iemand die er niet is doet er minder toe.  Ze laat van alles over haar heenkomen en zaken aan haar voorbij gaan door haar afwezigheid.

Assertiviteit heeft ze niet nodig en ze hoeft ook geen grenzen te stellen. Ze begrenst zichzelf eerder te veel.  Ze kan haar grenzen en muurtjes beter op heffen en te voorschijn te komen met de kwaliteiten die ze wel heeft, zodat ze gezien wordt. Door aanwezig en in contact te zijn kan ze lief en hulpvaardig naar zichzelf en de ander zijn. Dan is ze in balans met haarzelf en wat ze organisaties kan brengen.

Zodra in ons gesprek haar dit duidelijk wordt valt het kwartje.  “Wat ben ik hier blij mee, want het voelde al zo raar om assertief te moeten doen en grenzen te trekken. Het is alsof er een blok van mijn hart valt. Ik weet niet of het me direct lukt om niet meer naar mijn gedachtekamertje te vluchten, maar ik zal er op letten en er voor zorgen dat ik aanwezig ben.”

Ik was geraakt door deze zachte en lieve vrouw.  Wat een verademing als mensen die zogenaamd te lief zijn te voorschijn komen. Hoezo te lief? We mogen oneindig veel liever zijn naar onszelf en de ander. Vrede op aarde:)

Advertenties